هنر «مدیای ترکیبی» صرفاً کنار هم قرار گرفتن رسانهها یا سنتهای هنری گوناگون نیست؛ بلکه لحظهای است که مرزهای میان آنها آرامآرام از میان میرود. در این نگاه، نقاشی، عکاسی، تایپوگرافی، مجسمهسازی و فناوری دیگر زبانهایی مستقل نیستند، بلکه واژگانی از یک گفتوگوی واحدند.
در چنین جهانی، اثر هنری نه از برتری یک رسانه بر دیگری، بلکه از همزیستی آنها متولد میشود؛ جایی که معنا در فاصلهی میان عناصر شکل میگیرد و مخاطب را به کشف جهانی دعوت میکند که در آن، وحدت از دل تفاوتها زاده میشود.















